Najaar 2008: heren 3

De belevenissen van US 3 in het najaar van 2008

Week 9: Prosecco vloeit op kampioensfeest US 3
Week 6: US 3 op weg naar kampioenschap
Week 3: Lekker man!



Week 9: Prosecco vloeit op kampioensfeest US 3


Ook zonder eigen schoenen is Uyleman ongenaakbaar.


Op zaterdagmiddag 28 november was er voor de mannen van US 3, te weten John Uyleman, Berend Jonker, Bonno Beemsterboer en Ruben Peters, een mogelijkheid om in de negende competitie ronde het kampioenschap in de hoofdklasse voortijdig binnen te slepen. Hiervoor moesten ze 3 punten pakken tegen het reeds gedegradeerde team van de Treffers.
Naast deze wedstrijd speelden de poulegenoten van Dito tegen de concurrent DOV. Met elk punt wat DOV liet liggen, hoefde het team van US een punt minder te maken.

Bonno opende de eerste wedstrijd tegen de altijd lastige Kees Timmer. Bonno, die het hele seizoen al niet echt lekker draait en nog altijd herstellende is van een knieblessure, verloor de eerste twee games, kwam daarna nog wel terug tot 2-2 maar delfde in de vijfde game toch het onderspit. Omdat DOV de eerste wedstrijd verloor, waren er wel nog maar twee punten nodig om het kampioenschap veilig te stellen. Ruben boekte vervolgens een regelmatige zege op routinier Erik de Bruyn.

Aan John was vervolgens de eer het kampioenschap binnen te slepen. John begon tegen Joost Broer een beetje onwennig op zijn nieuwe schoenen die hij een uur eerder in het winkelcentrum van Lutjebroek had aangeschaft. Ondanks dit ongemak pakte John de wedstrijd degelijk met 3-0 en konden de flessen voor de jongens van US worden ontkurkt: Het kampioenschap was binnen!!!


Uyleman blij met kampioensschap

Nadat de felicitaties van iedereen binnen waren, werd de wedstrijd in rap tempo uitgespeeld. Alleen Bonno verloor nog een potje van Joost Broer. Zes flessen prosecco en vele biertjes later stond er dan ook een 2-8 overwinning voor de tweede reserves van US op het scorebord.



De prosecco sloeg in als een bom bij Peters (links) en Beemsterboer.



Ook Berend Jonker en Berend junior waren uitzinnig van vreugde

Aan de bar werd al hevig gefilosofeerd over het verblijf in de derde divisie. John zag ook volgend seizoen het kampioenschap wel zitten (in navolging van het eerste wat vanuit de hoofdklasse doorpromoveerde naar de eerste divisie). Dit durfde aan de bar op dat moment niemand tegen te spreken. Eerst wacht volgende week nog de slotwedstrijd thuis tegen HBC waar het kampioensfeest nog eens dunnetjes over zal worden gedaan. In de afdeling bij US zijn naast het derde ook het vierde en twaalfde kampioen en kunnen het vijfde en negende dit ook nog bewerkstelligen.
De volgende dag zal het eerste (hoogstwaarschijnlijk) thuis kampioen worden tegen Pecos en wacht voor Dames 1 nog een zinderende apotheose waarvan de uitkomst nog niet te voorspellen valt. Het gat in deze poule tussen de nummers 2 t/m 5 is slechts 3 punten. De dames van US spelen tegen kampioen Swift en zullen goed moeten scoren om lijfsbehoud veilig te stellen.

Na de landelijke wedstrijden op zaterdag 29 november zal DJ Bertelomeus aantreden om er een knallend kampioensfeest van te maken! Komt allen!



DJ Bertelomeus



Week 6: US 3 op weg naar kampioenschap


Nadat de eerste helft van de competitie succesvol was verlopen voor het nieuwe US 3, werd op vrijdagavond 24 oktober de uitwedstrijd bij Amsterdam ’78 gespeeld.

De afspraak was om te pogen om net als in de Wibauthal om kwart voor 8 aanwezig te zijn. Dit bleek voor Ruben echter niet helemaal haalbaar want hij kwam om kwart over 8 binnenstrompelen. Gelukkig was Gerard Happé niet op de Overtoom aanwezig om dit gedrag te bekritiseren. John en Berend echter hadden al een zware training achter de rug en stonden op dat moment heftig valkenbergjes te draaien. Nadat Ruben ook nog 3 ballen had aangeraakt, kon de wedstrijd beginnen…

De eerste wedstrijd tussen Berend en Theo Kwast ging gemakkelijk naar de degelijk spelende Berend. Vervolgens had John iets meer moeite met Marv Leijsen maar hij won wel in vieren. De derde wedstrijd won Ruben verrassend makkelijk van de niet al te intelligent spelende Jeroen Ché.

In het dubbel begon John steeds lekkerder te spelen, maar hij kon de eerste twee games niet de waardeloos spelende Ruben compenseren. In deze twee games probeerde Ruben tevergeefs iedere bal in te roeien, wat niet bepaald de winnende tactiek bleek. De coaching van de meest trouwe supporter van het derde team, Tycho, was dan ook duidelijk. “Het enige wat je hoeft te doen, is de bal op tafel slaan, zij willen graag mis slaan” dus zo geschiedde. Ruben wist af en toe een bal op tafel te slaan en de stand werd gelijk getrokken. In de vijfde game bleef de tactiek winnend tot 6-1 voor, toen begon John opeens ook ballen te missen. Daar was het dubbel niet tegen bestand er werd met 11-9 verloren. John verwoordde het typisch: “ Ik stond te singelen tegen een triple man! ”

In de volgende serie won Berend wederom gemakkelijk, deze keer van Marv. Ruben had wat meer moeite tegen Theo maar won wel in vijven en John wist zich te revancheren op de thuisnederlaag tegen Jeroen. Ruben speelde zijn laatste wedstrijd eindelijk een beetje lekker en won erg gemakkelijk van Marv en Berend worstelde zich naar een overwinning tegen Jeroen. Omdat Theo last had gekregen van een blessure gaf hij de laatste wedstrijd op tegen John waardoor de eindstand op 9-1 voor US werd bepaald.

Dit werd uiteraard na afloop nog even gevierd aan de bar bij Amsterdam ’78 waar er USers ten overvloede waren. Naast Tycho waren namelijk ook nog Bonno en Simon (+ aanhang) binnen komen wandelen waardoor er om 1 uur zeven USers aan de bar zaten en slechts één speler van Amsterdam.

Met deze overwinning komt het kampioenschap voor US 3 wel erg dichtbij, de voorsprong voor deze wedstrijd op naaste concurrent DOV bedroeg namelijk al 8 punten.

Volgende week wacht de thuisontmoeting tegen Dito waar Bonno weer zijn opwachting zal maken, bananenballen gegarandeerd!



Week 3: Lekker man!


14.15 vrijdag 26 september, als bliksemschichten penetreren de zonnestralen mijn kamer. Mijn ogen openen zich en beginnen waar te nemen… Portemonnee, telefoon, sleutels…mooi, het was weer een goede avond. Langzaam begint de noodzaak van het opstaan tot mij door te dringen, vandaag is immers de belangrijkste wedstrijd van dit seizoen tot nu toe, thuis tegen het altijd lastige DOV met bekende namen als Erik Wijman, Mike Klaarhamer en Imco Struiksma. Na het nodige vocht aanvullen begint de fysieke voorbereiding op de wedstrijd, lekker op de bank hangen, beetje computeren en veel eten. Na het nodige vloeken op de NS kom ik uiteindelijk iets te laat aan bij de Wibauthal. Mijn teamgenoten zijn er al en staan als twee jonge honden te springen achter de tafel, maar weigeren op a te spelen. Vandaag ben ik de sjaak. Na een paar balletjes ingeslagen te hebben komen om half 9 de tegenstanders ook aankakken.

De eerste wedstrijd was meteen een battle of the titans; Wijman tegen Peters, beide spelers nog op 100%. Ik voelde me goed en zag het na de 2-0 voorsprong ook helemaal zitten. In de derde game krijg ik nog diverse matchpoints maar weet ze geen van allen te verzilveren, helaas. De 4e ging kansloos verloren en in de vijfde keek ik meteen tegen een 6-1 achterstand aan. Deze wist ik nog om te buigen naar een 9-7 voorsprong op eigen service, maar op dat moment begonnen de knieën te knikken en de handjes te bibberen. De concentratie was weg en Erik won met 11-9. Er werd dus meteen tegen een 1-0 achterstand aangekeken. Berend vervolgde de wedstrijd tegen Imco Struiksma. Hij speelde nog een beetje onwennig en kwam zelfs 2-1 achter. Het onmogelijke leek dus mogelijk, want Berend vertelde eigenlijk nooit van Imco verloren te hebben. Toch was vandaag niets minder waar. Imco won en een zwarte bladzijde tekende zich af in het pingpong leven van Berend Jonker. Hij smeekte nog na afloop of deze nederlaag alsjeblieft niet openbaar kon worden gemaakt, maar met dit artikel is dit helaas onomkeerbaar.

Maar ondertussen stonden we wel 2-0 achter en toen John tegen Klaarhamer ook nog eens 2-1 achter kwam, zag ik het even helemaal niet meer zitten. Gelukkig was John ook mentaal erg sterk vandaag en boog hij de stand om in een 3-2 overwinning. Vervolgens speelden John en ik weergaloos goed in het dubbel en wonnen met 3-0. Ondertussen was het al 22.15 en werd het noodzakelijk om op twee tafels verder te spelen. Vanaf dit moment ging het erg hard met US 3. Berend won van Erik met 3-1, ik won van Mike met 3-1 en John won van Imco met 3-2 waardoor de tussenstand ineen keer 5-2 voor US was. En mooie uitslag lonkte en omdat het ondertussen al over elven was, speelden we de laatste drie wedstrijden zelfs op 3 tafels. Ook deze wedstrijden liepen erg voorspoedig: John won met 3-1 van Erik, Berend won met 3-1 van Mike en ik won met 3-0 van Imco: 8-2! Lekker man! Na 0-2 achter een degelijke overwinning dacht ik zo!

In de kantine werd er nog uitgebreid nagesproken over de wedstrijd met de tegenstanders en de supportersschare die ze bij zich hadden. Er is beloofd dat de terugwedstrijd een heel ander verhaal zou worden dus wij maken onze borsten alvast nat.

Na deze 8-2 overwinning zijn de vooruitzichten rooskleurig voor US 3 en lonkt de derde divisie. US heeft 25 punten uit drie wedstrijden en concurrent DOV 18 punten.

Volgende week wacht de wedstrijd uit tegen HBC en maakt naar alle hoop Bonno zijn rentree na een knieblessure, dat wordt weer een feestje…

Ruben Peters

Geef een reactie